ექსკლუზივი : ფასადური მედიცინა და მილიონების ჩრდილში მივიწყებული სიცოცხლე ?

ორიოდე დღის წინ, ,,GEO NEWS”-მა გამოაქვეყნა ჟურნალისტური გამოძიების ციკლის პირველი ნაწილი – პუბლიკაცია სათაურით : ექსკლუზივი – თეთრი ხალათების ჩრდილში – რატომ ვერ გადაარჩინა ,,ჯეო ჰოსპიტალსმა” პაციენტი ? დღეს გთავაზობთ საგამოძიებო ციკლის მეორე ნაწილს.

იხ ლინკი : https://geonews.org.ge/%e1%83%94%e1%83%a5%e1%83%a1%e1%83%99%e1%83%9a%e1%83%a3%e1%83%96%e1%83%98%e1%83%95%e1%83%98-%e1%83%97%e1%83%94%e1%83%97%e1%83%a0%e1%83%98-%e1%83%ae%e1%83%90%e1%83%9a%e1%83%90%e1%83%97%e1%83%94/

ნაწილი II – საგამოძიებო ციკლი : „თეთრი ხალათების ჩრდილში“

პრეამბულა : იმედის ზღურბლიდან ცივ მიწამდე ?

მედიცინა, თავისი არსით, სიკვდილთან დადებული უთანასწორო ბრძოლის ხელოვნებაა. თუმცა, როდესაც ამ ბრძოლაში იარაღს თავად „მებრძოლები“, ექიმები ყრიან, ეს უკვე აღარ არის მედიცინა. ეს არის სისტემური კაპიტულაცია.

ჩვენი გამოძიების პირველ ნაწილში იური ურუშაძის ტრაგიკულ ქრონიკას შევეხეთ. დღეს კი გვსურს ვისაუბროთ იმ უფსკრულზე, რომელიც გადაშლილია „ჯეო ჰოსპიტალსის“ პრიალა რეკლამებსა და იმ მწარე რეალობას შორის, რომელსაც ქუთაისის ფილიალის დერეფნებში გამწარებული ოჯახის წევრები შეეჯახნენ.

როგორ ხდება, რომ ადამიანი, რომელიც კლინიკაში გადასარჩენად, სიცოცხლის იმედით შედის, ოთხი თვის შემდეგ იქიდან მხოლოდ მოგონებად ქცეული გამოდის, რათა სამუდამო ბინა ცივ მიწაში დაიდოს ?

ნდობის ფასი – როდესაც ბრენდი სიკვდილის სინონიმად იქცევა ?

ქუთაისის „ჯეო ჰოსპიტალსი“ – სახელი ჟღერს ამბიციურად, ევროპულად, სანდოდ. პაციენტის ოჯახისთვის ეს სახელი ხავსი იყო, რომელსაც 2025 წლის იმ ავბედით ოქტომბერში ჩაეჭიდნენ. მათ ანდეს ყველაზე ძვირფასი – მამა და მეუღლე, რადგან სჯეროდათ, რომ თეთრი ხალათების მიღმა პროფესიონალიზმი და ადამიანური თანაგრძნობა იმალებოდა.

თუმცა, რეალობა ბევრად უფრო ცინიკური აღმოჩნდა. ტრაგიკულია იმის გააზრება, რომ პაციენტი, რომელიც კლინიკაში პრაქტიკულად „ფეხით შევიდა“ ( მეტაფორულად, თუ მხედველობაში მივიღებთ მის სასიცოცხლო პოტენციალს ინსულტის საწყის ეტაპზე ) , ოთხთვიანი „მკურნალობის“ შემდეგ სარიტუალო დარბაზში აღმოჩნდა. ეს არ არის მხოლოდ სამედიცინო კაზუსი – ეს არის მორალური გაკოტრება დაწესებულებისა, რომელიც თავს რეგიონის ლიდერად პოზიციონირებს.

თრომბოლიზისი : „ოქროს საათი“ თუ ბიუროკრატიული ჯალათი ?

ჩვენი მოკვლევა აჩვენებს, რომ იური ურუშაძის საქმეში საკვანძო მომენტი ე.წ. „დამშლის“ ( თრომბოლიზისის ) არ გაკეთება გახდა. მედიცინაში არსებობს ტერმინი -„დრო არის ტვინი“. ყოველი დაკარგული წამი ნიშნავს მომკვდარ უჯრედებს. ოჯახი მუდარით ითხოვდა ამ პროცედურას. მათ იცოდნენ, რომ ეს იყო შანსი.

კლინიკის პასუხი ? „არ აკმაყოფილებდა კრიტერიუმებს“.

რაოდენ მოსახერხებელი და აკადემიურად შეფუთული ფრაზაა გულგრილობის დასამალად.

ჩვენი კონფიდენციალური წყაროების ინფორმაციით, ხშირად „კრიტერიუმების შეუსაბამობა“ სხვა არაფერია, თუ არა კლინიკის შიდა შიში – არ აიღონ პასუხისმგებლობა რთულ პაციენტზე, არ გაიხარჯონ ძვირადღირებულ მედიკამენტზე ან უბრალოდ, არ შეწუხდნენ ღამის საათებში დამატებითი მანიპულაციებით. თუ პაციენტს ჰქონდა შანსი და ეს შანსი ექიმის კალმის ერთი მოსმით გაუქმდა, მაშინ ჩვენ საქმე გვაქვს განზრახ უმოქმედობასთან.

მილიონერების დუმილი და ფუფუნების ჩრდილი ?

აქ მივდივართ ყველაზე მტკივნეულ წერტილამდე. „ჯეო ჰოსპიტალსის“ ბრენდის უკან დგანან ადამიანები, რომელთა ყოველდღიურობა ფუფუნებით, მაღალი კლასის ავტომობილებითა და პრესტიჟული ცხოვრებითაა გაჯერებული. ჩვენ არ ვითვლით სხვის ფულს, თუმცა გვაქვს ლეგიტიმური კითხვა :

ბატონო მეპატრონეებო, იცით თუ არა, რა ხდება თქვენი კლინიკების „სამზარეულოში“ ? ხვდებით თუ არა, რომ სანამ თქვენ თბილისურ ოფისებში სტრატეგიულ გეგმებსა და დივიდენდებს ითვლით, ქუთაისის ფილიალში ადამიანები სისტემურ უყურადღებობას ეწირებიან ?

მილიონერი მფლობელებისთვის კლინიკა შესაძლოა მხოლოდ ბიზნეს-აქტივია, ციფრების ერთობლიობა ბალანსზე, მაგრამ ურუშაძეების ოჯახისთვის ეს იყო ადგილი, სადაც მათ სამყარო დაენგრათ. დროა, ბრენდის მფლობელებმა გამოიღვიძონ და დაინტერესდნენ – რატომ ხდება მათ საკუთრებაში არსებული დაწესებულება ტრაგედიის ეპიცენტრი ? ხომ არ არის დრო, რომ „კარგ ცხოვრებას“ მიჩვეულმა მენეჯმენტმა პასუხი აგოს იმაზე, რაც ხდება თეთრი კედლების მიღმა ?

სამედიცინო ომერტა : რას მალავს ისტორია ?

ჟურნალისტური გამოძიების პროცესში წავაწყდით კედელს, რომელსაც „სამედიცინო საიდუმლოება“ ჰქვია, თუმცა ხშირად ეს კედელი „სამედიცინო დანაშაულის“ დასამალად გამოიყენება. პაციენტის ისტორიაში არსებული ჩანაწერები ხშირად იწერება პოსტ-ფაქტუმ, რათა გამართლდეს ექიმის ყოველი არასწორი ნაბიჯი.

ჩვენ გვაქვს ინფორმაცია, რომ იური ურუშაძის შემთხვევაში, კომუნიკაცია ექიმებსა და ოჯახს შორის იყო არა მხოლოდ დეფიციტური, არამედ შეურაცხმყოფელიც. როდესაც ოჯახი სვამს კითხვას „რატომ“ ? იღებს მშრალ, ცინიკურ პასუხებს. ეს არის კლასიკური მაგალითი იმისა, თუ როგორ ცდილობს სისტემა ინდივიდის გათელვას.

აკადემიური ცინიზმი და პროტოკოლის ტყვეობა ?

საოცარია მედიკოსების უნარი, ნებისმიერი ტრაგედია „აკადემიურ ჩარჩოებში“ მოაქციონ. „მდგომარეობა იყო მძიმე“, „პროგნოზი საეჭვო“, „გართულებები მოსალოდნელი“. დიახ, მედიცინა არ არის ყოველთვის წარმატებული, მაგრამ მედიცინა ვალდებულია იყოს მებრძოლი.

თუ კლინიკას არ ჰქონდა რესურსი, რატომ არ მოხდა პაციენტის დროული რეფერალი ? თუ ექიმს არ ჰქონდა კომპეტენცია, რატომ არ მოიწვიეს კონსილიუმი ? პასუხი მარტივია – სისტემური სიზარმაცე და პაციენტის, როგორც „რიგითი ნომრის“ აღქმა. იური ურუშაძე მათთვის იყო „პაციენტი N…“, ოჯახისთვის კი – სამყაროს ცენტრი. სწორედ ამ აღქმებს შორის არსებული ნაპრალია ის ადგილი, სადაც სამართლიანობა კვდება.

დასკვნა : ვინ აგებს პასუხს ?

ეს სტატია არ არის მხოლოდ ბრალდება. ეს არის განგაშის ზარი. ჩვენ მივმართავთ შესაბამის სტრუქტურებს, ჯანდაცვის სამინისტროს რეგულირების სააგენტოს და პროკურატურას – იური ურუშაძის საქმე უნდა გახდეს პრეცედენტი.

დაუშვებელია, რომ 21 -ე საუკუნეში, როდესაც მედიცინა სასწაულებს ახდენს, „ჯეო ჰოსპიტალსის“ მსგავს კლინიკებში ადამიანები „ოქროს საათის“ გამოუყენებლობისა და ელემენტარული გულგრილობის გამო კვდებოდნენ.

ოჯახმა მამა და მეუღლე ცივ მიწას მიაბარა, კლინიკამ კი – მორიგი „სამედიცინო ისტორია“ არქივს.

ჩვენ არ გავჩერდებით. სიმართლე არ იმარხება. სიმართლე, იური ურუშაძის გარდაცვალების მიზეზების შესახებ, აუცილებლად ზედაპირზე ამოტივტივდება, რაოდენ ღრმადაც არ უნდა ცდილობდნენ მის ჩამარხვას „ჯეო ჰოსპიტალსის“ მაღალჩინოსნები.

P.S. ოჯახის თხოვნით ვაქვეყნებთ გარდაცვლილი იური ურუშაძის ფოტოს.

ვუსამძიმრებთ ოჯახს და გამძლეობას ვუსურვებთ !