რატომ მოჰკვეთა „ქართულმა ოცნებამ“ საკუთარ თავს დაავადებული ხორცმეტი ღარიბაშვილი, რომელსაც ბიძინა ივანიშვილმა, როგორც პოლიტიკურმა დემიურგმა, არა ერთი, არამედ ორი შანსი მისცა ?
ჩვენი გამხსნელი პოლიტიკური მასალა არის საინტერესო, მხატვრული ანალოგიებით გაჯერებული და მძაფრი ანალიტიკური შეფასებებით სავსე, რომელიც იყენებს პოლიტიკურ მეტაფორებს, კლასიკურ ალუზიებსა და „ქირურგიული სიზუსტის“ ნარატივს – ოპერაცია „განწმენდა“ ანუ რატომ მოჰკვეთა „ოცნებამ“ საკუთარ თავს დაავადებული ხორცმეტი ღარიბაშვილი ?
საქართველოს პოლიტიკურ ისტორიაში დადგა მომენტი, როდესაც მითი და რეალობა ერთმანეთს შეეჯახა.
ირაკლი ღარიბაშვილის 5 წლიანი პატიმრობა არ არის ოპოზიციური რევანშის შედეგი და არც შიდაპარტიული განხეთქილების ნიშანი, პირიქით – ეს არის „ქართული ოცნების“ უპრეცედენტო სიმტკიცის დემონსტრირება. ეს არის მომენტი, როდესაც პოლიტიკურმა ორგანიზმმა, როგორც ჯანმრთელმა სხეულმა, აამოქმედა იმუნური სისტემა და ქირურგიული სიზუსტით მოიშორა ის, რაც მას შიგნიდან ფიტავდა.
ბიძინა ივანიშვილის „მარგალიტები“ და უმადური სუბიექტი :
ბიბლიური მეტაფორა „ნუ დაუყრით მარგალიტებს ღორებს“ – არსად ისე ზუსტად არ ესადაგება მოვლენებს, როგორც ღარიბაშვილისა და მისი მფარველის ურთიერთობას.
ბიძინა ივანიშვილმა, როგორც პოლიტიკურმა დემიურგმა, ღარიბაშვილს არა ერთი, არამედ ორი შანსი მისცა.
პირველი პრემიერობის შემდეგ, როდესაც კითხვის ნიშნები გაჩნდა, მას „სათადარიგო სკამზე“ დასვენებისა და დაფიქრების საშუალება გაუჩინა, თუმცა, მეორედ მოსვლა პრემიერის სავარძელში ღარიბაშვილისთვის არა სამშობლოს სამსახურად, არამედ „ოქროს ხბოს“ თაყვანისცემად იქცა. ივანიშვილმა და მმართველმა ძალამ, მას ანდო სახელმწიფო, როგორც ძვირფასი მარგალიტი, მან კი ეს მარგალიტი პირადი კეთილდღეობის ტალახში ამოსვარა.
ქირურგიული ოპერაცია – ხორცმეტის მოკვეთა :
პოლიტიკური პარტიები, როგორც წესი, საკუთარ წევრებს ბოლო წამამდე იცავენ, რათა „სახე არ დაკარგონ“. ,,ქართულმა ოცნებამ“ კი აჩვენა სრულიად სხვა სტანდარტი. პარტია არ დაელოდა გარეშე მტრების თავდასხმას – მან თავად აიღო სკალპელი.
ირაკლი ღარიბაშვილი იქცა იმ „დაავადებულ ხორცმეტად“, რომელიც ზრდას აფერხებდა. მისი დაკავება და 5 წლიანი განაჩენი არის არა კრიზისი, არამედ ევოლუციური ნახტომი.
ორგანიზმი ჯანმრთელია, როდესაც სისტემა თავად იჭერს საკუთარ ელიტას, ეს ნიშნავს, რომ სისტემა არ არის ლპობადი.
მონოლითურობა : ჩვენი ინფორმაციით, არანაირი ბზარი გუნდში. გადაწყვეტილება იყო ერთსულოვანი – პოლიტიკური ჰიგიენა უპირველეს ყოვლისა.
ნაპოლეონის კომპლექსიდან საკნის კედლებამდე ?
ღარიბაშვილის პოლიტიკური სტილი მუდამ ატარებდა კლასიკური ლიტერატურის ტრაგიკომიკური პერსონაჟების ნიშნებს. ის ცდილობდა ყოფილიყო ლუი XIV ( „სახელმწიფო მე ვარ“ ) , მაგრამ სინამდვილეში იქცა მოლიერის „გააზნაურებულ მდაბიოდ“.
მისი სიყვარული ჩარტერული რეისების, ძვირადღირებული საათებისა და ფეოდალური პატივმოყვარეობის მიმართ, საბოლოოდ, მისივე განაჩენი გახდა.
5 წელი საკანში – ეს არის დრო ფიქრისთვის იმაზე, თუ როგორ შეიძლება ადამიანმა, რომელსაც ისტორიამ ყველაფერი მისცა, საკუთარი ხელით გაანადგუროს საკუთარი მომავალი სიხარბის გამო.
მითოლოგიური განზომილება – კრონოსი და მისი შვილები :
ბერძნულ მითოლოგიაში კრონოსი ჭამდა საკუთარ შვილებს, რათა ძალაუფლება შეენარჩუნებინა. „ქართული ოცნების“ შემთხვევაში სულ სხვა სურათია : აქ „მშობელმა“ ( პარტიულმა იდეოლოგიამ ) დასაჯა ის „შვილი“, რომელმაც უღალატა ოჯახის ფუნდამენტურ ღირებულებებს – ხალხის მსახურებას.
ეს არ არის შიდა დაპირისპირება. ეს არის ჰერკულესის მიერ ავგიას თვალების გაწმენდა. ღარიბაშვილი იყო ის ნაგავი, რომელიც წლების განმავლობაში გროვდებოდა და რომლის გატანამაც პარტიას ახალი სუნთქვა გაუხსნა.
ცინიკური რეალობა – რატომ ახლა ?
ბევრი კითხულობს რატომ არ მოხდა ეს ადრე ? პასუხი მარტივია : ნებისმიერ ნაყოფს სჭირდება დამწიფება, რათა ნათელი გახდეს, რომ ის შიგნიდან ჭიანია. „ქართულმა ოცნებამ“ მოითმინა, დააკვირდა და როდესაც „ჭიამ“ სასიცოცხლო ორგანოებამდე მიღწევა დააპირა, დარტყმა იყო დამანგრეველი.
ეს 5 წელი არის მესიჯი ყველასთვის :
1. ხელშეუხებელნი არ არსებობენ.
2. ივანიშვილის მოთმინებას აქვს საზღვარი.
3. პარტია უფრო დიდია, ვიდრე ნებისმიერი ინდივიდი.
ეპილოგი – განწმენდილი „ოცნება“ :
დღეს „ქართული ოცნება“ უფრო ძლიერია, ვიდრე ოდესმე. ღარიბაშვილის მოშორებით გუნდმა ჩამოირეცხა ის ტოქსიკური იმიჯი, რომელიც ამ პერსონას თან სდევდა. ეს არ არის კრიზისი – ეს არის რენესანსი.
სანამ ოპოზიცია ამაოდ ელოდება „შიდა ომებს“, მმართველი გუნდი აგრძელებს სვლას, ოღონდ უკვე ზედმეტი ბარგის გარეშე. ღარიბაშვილი კი რჩება ისტორიის მტვერში, როგორც მაგალითი იმისა, თუ რა ემართება მას, ვინც მარგალიტებს ვერ აფასებს და სახელმწიფო სავარძელს საკუთარ ტახტად აღიქვამს.
P.S. დაბოლოს, ,,ქართული ოცნების” პოლიტიკური გუნდისათვის, ისევე როგორც ბიძინა ივანიშვილისთვის ოჯახური ღირებულებები და ის ფაქტი, რომ ღარიბაშვილი მრავალშვილიანი მამაა და საბოლოო ჯამში, აღიარა და მოინანია ჩადენილი დანაშაული, არ არის გამორიცხული, რომ შესაბამისი სამართლებრივი წინაპირობების არსებობისას, რაც დადგენილია სათანადო ნორმატიული აქტით, ირაკლი ღარიბაშვილის მიმართ გამოყენებული იქნას შემწყნარებლობა და მას, როგორც სხვა მსჯავრდებულებს მიეცეს შანსი დროზე ადრე საზოგადოებაში დაბრუნებისა.
ირაკლი კერესესელიძე, ქეთი ხომერიკი
,,GEO NEWS”
