ექსკლუზივი : რატომ გადადგა გეკა გელაძე და რა უთხრა მას პრემიერმა კობახიძემ გადადგომის წინა დღეს ?
ექსკლუზივი – სუს-ის უფროსის გადადგომის კულისები :
გადადგომის თაობაზე გეკა გელაძის ფეისბუქ-პოსტის მიღმა არსებული ნათესაური დრამა, პოლიტიკური ულტიმატუმი მუქარით და 6 წლიანი მანდატის ნაადრევი დასასრული ?
ოფიციალური ვერსია ერთია – კულისებში განვითარებული მოვლენების შესახებ წყაროები კი სრულიად სხვა სურათზე საუბრობენ :
საქართველოს სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის უფროსის, გეკა გელაძის თანამდებობიდან წასვლა ოფიციალურად რამდენიმე წინადადებით გამოცხადდა.
14 სექტემბერს გამოქვეყნებულ მოკლე განცხადებაში გელაძემ აღნიშნა, რომ მიიღო გადაწყვეტილება, დაეტოვებინა სუს-ის უფროსის თანამდებობა და „პოლიტიკურ გუნდთან კონსულტაციების შედეგად“ საქმიანობა სხვა უწყებაში გაეგრძელებინა. მალევე პრემიერ-მინისტრმა, ირაკლი კობახიძემ დაადასტურა, რომ გელაძე შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილის პოზიციაზე გადავიდოდა.
მაგრამ ამ მოკლე განცხადებაში ერთი მნიშვნელოვანი დეტალი საერთოდ არ ჩანს :
რატომ გახდა საჭირო 6 წლიანი მანდატით დანიშნული სუს-ის უფროსის თანამდებობიდან სულ რამდენიმე თვეში წასვლა ?
გეკა გელაძე პარლამენტმა სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის უფროსად 2026 წლის 28 აპრილს აირჩია – 85 ხმით 12-ის წინააღმდეგ. კანონით განსაზღვრული მისი უფლებამოსილების ვადა ექვს წელს შეადგენდა.
მან ამ თანამდებობაზე დაახლოებით ხუთი თვე იმუშავა.
და სწორედ ამიტომ ჩნდება მთავარი კითხვა :
რა მოხდა ამ ხუთ თვეში ისეთი, რამაც 6 წლიანი მანდატის მქონე მაღალჩინოსნის თანამდებობიდან ნაადრევი წასვლა განაპირობა ?
გარდამტეხი ეპიზოდი – თამაზ ელიზბარაშვილის დაკავება ?
ჩვენი ძალოვანი წყაროს ინფორმაციით, მოვლენების ერთ-ერთ მთავარ გარდამტეხ წერტილად იქცა ცნობილი ქველმოქმედის, თამაზ ელიზბარაშვილის დაკავება.
ელიზბარაშვილი საზოგადოებისთვის ცნობილია, როგორც ფილანტროპი და უპატრონო ცხოველთა თავშესაფრის დამფუძნებელი. მისი დაკავების შესახებ ინფორმაცია 2026 წლის სექტემბრის დასაწყისში გავრცელდა.
მიუხედავათ იმისა, რომ ,,GEO NEWS”-ის სარედაქციო პოლიტიკა და ტოპ – მენეჯმენტის პოლიტიკური ხედვა რადიკალურად განსხვავდება ბატონი თამაზის პრეფერენციებისაგან, ამას ჩვენთვის ხელი არ შეუშლია იმაში, რომ ბატონი თამაზი არაერთხელ ყოფილიყო ჩვენი საპატიო რესპონდენტი.
ამ ისტორიის კიდევ ერთი, განსაკუთრებით მგრძნობიარე ნაწილი კი თამაზ ელიზბარაშვილის გეკა გელაძესთან ნათესაური კავშირია.
ჩვენი წყაროს თქმით, ელიზბარაშვილის დაკავების ოპერაციის შესახებ სუს-ის ხელმძღვანელი წინასწარ ინფორმირებული არ ყოფილა ( მაშინ, როდესაც ელემენტარული შიდა პროფესიული ეტიკეტი და წლების განმავლობაში დამკვიდრებული ქცევის ნორმები ავალდებულებედა მის კოლეგა ძალოვნებს წინასწარ ჩაეყენებინათ იგი საქმის კურსში, როგორც სუს-ის ხელმძღვანელი, უფრო მეტიც, გაჩნდა დასაბუთებული ეჭვი, რომ თამაზ ელიზბარაშვილის ე.წ. ოპერატიული დამუშავების პროცესში თავად სუს-ის დანაყოფი იყო ჩართული, რაც, თავის მხრივ, გეკა გელაძისთვის პირადი ღირსების შემლახველი აღმოჩნდა – აშკარაა, რომ მის გარემოცვაში რენეგატები და ,,საბოტაჟნიკები” საკმაოდ მრავლად იყვნენ ) .
თუ ეს ინფორმაცია დადასტურდება, საქმე მხოლოდ ერთი მოქალაქის დაკავებას აღარ შეეხება.
საკითხი უკვე პირდაპირ შეეხება ძალოვან უწყებებს შორის ნდობის ხარისხს და იმას, რამდენად იყო ინფორმირებული ქვეყნის უსაფრთხოების ერთ-ერთი მთავარი უწყების ხელმძღვანელი იმ ოპერაციის შესახებ, რომელიც მის ახლო ნათესავს შეეხებოდა.
დაპირისპირება, რომელიც კულუარებში დაიწყო ?
ჩვენი წყაროების ცნობით, ელიზბარაშვილის დაკავების შემდეგ გელაძემ უკმაყოფილება გამოხატა, როგორც შინაგან საქმეთა სამინისტროს, ისე გენერალური პროკურატურის ხელმძღვანელობის მიმართ.
წყაროს მტკიცებით, გელაძისთვის განსაკუთრებით მიუღებელი აღმოჩნდა არა მხოლოდ დაკავების ფაქტი, არამედ ის გარემოება, რომ მისი ახლო ნათესავის წინააღმდეგ განხორციელებული მოქმედებების შესახებ იგი წინასწარ ინფორმირებული არ ყოფილა.
მისი პოზიცია, სავარაუდოდ, სწორედ აქ გადაიკვეთა ორი ერთმანეთისგან განსხვავებული ლოგიკა :
ერთ მხარეს – სამართალდამცავი უწყებების დამოუკიდებელი ოპერაციული გადაწყვეტილება;
მეორე მხარეს – სუს-ის ხელმძღვანელის მოთხოვნა, რომ გაერკვია, რატომ და რა საფუძვლით ხდებოდა მისი ნათესავის მიმართ სამართლებრივი ღონისძიებები.
და სწორედ ამ მომენტიდან, წყაროს ინფორმაციით, საქმე უკვე პირად და უწყებრივ კონფლიქტს გასცდა.
მთავარი კულუარული ვერსია – პოლიტიკური ულტიმატუმი :
ყველაზე მძიმე ინფორმაცია, რომელსაც ჩვენი წყაროები ამ მოვლენებთან დაკავშირებით გვაწვდიან ეხება პრემიერ-მინისტრ ირაკლი კობახიძესთან გეკა გელაძის საუბარს.
წყაროების ცნობით, პრემიერ-მინისტრმა გელაძეს ფაქტობრივად მოსთხოვა სუს-ის უფროსის თანამდებობის დატოვება.
ამ ვერსიის თანახმად, საუბარი მხოლოდ პოლიტიკური გუნდის შიდა კონსულტაციებზე არ ყოფილა.
წყაროები ამტკიცებენ, რომ გელაძეს არჩევანის წინაშე აყენებდნენ :
დაეტოვებინა თანამდებობა ნებაყოფლობით, ან მის წინააღმდეგ დაიწყებოდა მისი ქონებისა და ქონებრივი მდგომარეობის წარმომავლობის ისე წარმოჩენა, რომ ეს შესაძლოა, გამხდარიყო სისხლის სამართლებრივი პროცესის დაწყების წინაპირობა.
ამავე წყაროების თანახმად, სანაცვლოდ გელაძეს შესთავაზეს ძალოვან სისტემაში დარჩენა ახალ წლამდე, შინაგან საქმეთა მინისტრის მოადგილის თანამდებობაზე.
თუ ეს ინფორმაცია დადასტურდება, მაშინ 14 სექტემბრის მოკლე Facebook-განცხადება სულ სხვა შინაარსს იძენს.
„პოლიტიკურ გუნდთან კონსულტაციების შედეგად“ – შეიძლება ყოფილიყო არა უბრალოდ საკადრო როტაციის ფორმალური აღწერა, არამედ გაცილებით უფრო მძიმე პოლიტიკური შეთანხმების დიპლომატიური ფორმულირება.
ყველაზე მნიშვნელოვანი კითხვა : ვინ იღებს გადაწყვეტილებას სუს-ის უფროსის თანამდებობაზე ყოფნასთან დაკავშირებით ?აქ ჩნდება საკითხის სამართლებრივი და სახელმწიფოებრივი განზომილება.
თუ თანამდებობის დატოვება ნამდვილად ნებაყოფლობითი გადაწყვეტილება იყო, მაშინ საზოგადოებას უნდა აინტერესებდეს :
რატომ მიიღო მან ასეთი გადაწყვეტილება ?
ხოლო თუ, როგორც წყაროები ამტკიცებენ, გადაწყვეტილება პოლიტიკური ზეწოლის შედეგად იქნა მიღებული, მაშინ საკითხი გაცილებით მძიმეა :
რამდენად თავისუფალი იყო ის გადაწყვეტილება, რომელსაც ოფიციალურად „ნებაყოფლობითი გადადგომა“ ეწოდა ?
ეს უკვე აღარ არის უბრალოდ საკადრო როტაციის საკითხი – ეს არის ინსტიტუციური დამოუკიდებლობის საკითხი.
მუქარა თუ პოლიტიკური შეთანხმება ?
ამ ისტორიის ყველაზე მძიმე ნაწილი სწორედ აქ იწყება.
თუ მართლაც არსებობდა ასეთი ულტიმატუმი – ,,დატოვე თანამდებობა და დარჩი სისტემაში, წინააღმდეგ შემთხვევაში შენი ქონების წარმომავლობით დაინტერესდება პროკურატურა“ , მაშინ საქმე მხოლოდ გეკა გელაძის პირად გადაწყვეტილებას აღარ ეხება.
ეს იქნებოდა მაღალი პოლიტიკური თანამდებობის პირის მიერ ძალოვანი უწყების ხელმძღვანელზე განხორციელებული პოტენციური ზეწოლის საკითხი.
თუმცა, მნიშვნელოვანია აღინიშნოს :
ამ ეტაპზე აღნიშნული მუქარის შესახებ საჯარო, დამოუკიდებელი დადასტურება არ არსებობს და ეს ინფორმაცია წყაროების ვერსიად უნდა დარჩეს, ვიდრე შესაბამისი მტკიცებულებები ან მონაწილე პირების განცხადებები არ გამოჩნდება.
ყველაზე საინტერესო კითხვა სწორედ ეს არის.
რატომ დაემთხვა მოვლენები ერთმანეთს დროში ?
რატომ მოხდა სუს-ის უფროსის გადადგომა იმავე პერიოდში, როდესაც საზოგადოების ყურადღების ცენტრში აღმოჩნდა თამაზ ელიზბარაშვილის დაკავების საქმე ?
და რატომ გახდა შესაძლებელი 6 წლიანი მანდატის მქონე ხელმძღვანელის ჩანაცვლება მხოლოდ რამდენიმე თვეში ?
ოფიციალური პასუხი ჯერ-ჯერობით მარტივია – გეკა გელაძემ გადაწყვეტილება პოლიტიკურ გუნდთან კონსულტაციების შემდეგ მიიღო და საქმიანობას სხვა უწყებაში გააგრძელებს.
მაგრამ კულისებში არსებული ვერსია გაცილებით უფრო დრამატულ სურათს გვთავაზობს :
ნათესავის დაკავება – უწყებებს შორის დაპირისპირება – პოლიტიკური ჩარევა – ულტიმატუმი – 6 წლიანი მანდატის ნაადრევი შეწყვეტა და საბოლოოდ, ყოფილი სუს-ის უფროსის დაბრუნება შინაგან საქმეთა სამინისტროში.
ერთი ფეისბუქ-პოსტი და მის უკან დამალული დიდი პოლიტიკური ისტორია
გეკა გელაძის განცხადება გარეგნულად მშვიდი იყო.
არ ყოფილა ბრალდება.
არ ყოფილა პროტესტი.
არ ყოფილა საჯარო კონფლიქტი.
იყო მადლობა, იყო საუბარი გუნდთან კონსულტაციებზე და იყო დაპირება, რომ იგი სახელმწიფო სამსახურს სხვა პოზიციაზე გააგრძელებდა.
მაგრამ ზოგჯერ ყველაზე მოკლე განცხადებები სწორედ იმას ტოვებს კულისებში, რაც საზოგადოებისთვის ყველაზე საინტერესოა.
გელაძის შემთხვევაშიც მთავარი კითხვა შესაძლოა არა ის იყოს, რატომ წავიდა, არამედ, რამ აიძულა წასულიყო სწორედ ახლა ?
და თუ ჩვენი წყაროების მიერ გავრცელებული ინფორმაცია დადასტურდება, პასუხი შეიძლება აღმოჩნდეს არა ჩვეულებრივ საკადრო ცვლილებაში, არამედ ძალოვან სისტემაში მომხდარ მძიმე დაპირისპირებაში, რომლის ერთ-ერთ მთავარ ეპიცენტრად თამაზ ელიზბარაშვილის საქმე იქცა.
6 წლიანი მანდატი ხუთ თვეში დასრულდა.
ოფიციალური განცხადება ამას „პოლიტიკურ გუნდთან კონსულტაციებს“ უკავშირებს.
ჩვენი წყარო კი საუბრობს ზეწოლაზე, ულტიმატუმზე და არჩევანზე, რომლის წინაშეც, სავარაუდოდ, გეკა გელაძე აღმოჩნდა.
ახლა მთავარი საკითხი სწორედ ეს არის :
იყო ეს ნებაყოფლობითი გადადგომა, თუ პოლიტიკური ზეწოლის შედეგად მიღებული გადაწყვეტილება?
ამ კითხვაზე საბოლოო პასუხს მხოლოდ შესაბამისი მტკიცებულებები, მონაწილე პირების განმარტებები და, საჭიროების შემთხვევაში, ოფიციალური გამოძიება გასცემს.
ირაკლი კერესელიძე, ქეთი ხომერიკი
