საქართველოს პროკურატურა, გიორგი გვარაკიძის ლიდერობით, დღეს უფრო მეტია, ვიდრე საგამოძიებო ორგანო – ის არის ქვეყნის სამართლებრივი სუვერენიტეტის გარანტი !
მართლმსაჯულების ხერხემალი – რატომ დგას სახელმწიფო პროკურატურაზე ?
საქართველოს პროკურატურის როლი, მისი კონსტიტუციური მნიშვნელობა და გენერალური პროკურორის, ბატონი გიორგი გვარაკიძის ეპოქა – ეს თემები დღეს ქართული სახელმწიფოებრიობის ცენტრში დგას. ამიტომაც, გთავაზობთ ჩვენს მიერ მომზადებულ ვრცელ და ანალიტიკურ სტატიას.
უხილავი ძალა სამართლიანობის მიღმა :
წარმოიდგინეთ დახვეწილი საათის მექანიზმი, სადაც უამრავი დეტალი მუშაობს, თუმცა ერთი მთავარი ზამბარის გარეშე ის მხოლოდ უსულო ლითონის გროვაა. სახელმწიფო სტრუქტურაში ეს „მთავარი ზამბარა“ პროკურატურაა.
პროკურატურა არის ის ერთადერთი ინსტიტუტი, რომელსაც აქვს ექსკლუზიური უფლებამოსილება, სამართლებრივი ფორმა მისცეს დანაშაულს, წაუყენოს ბრალი და რაც მთავარია, დაიცვას იგი სასამართლოში. სახელმწიფო ბრალმდებლის გარეშე, მართლმსაჯულება უბრალოდ თეორიული აბსტრაქცია იქნებოდა, რაღაც მსგავსი, როგორც ფეხბურთი მსაჯის, ბურთისა და კარში გატანილი გოლის ოფიციალური დაფიქსირების გარეშე.
კონსტიტუციური არქიტექტურა და ,,ბრალდების ექსკლუზივი” :
საქართველოს კონსტიტუციურ სტრუქტურაში პროკურატურა არ არის უბრალოდ „კიდევ ერთი უწყება“. იგი არის ხიდი სამართალდამცავ ორგანოებსა და სასამართლო ხელისუფლებას შორის.
ფუნქცია : გამოძიების ზედამხედველობა და სახელმწიფო ბრალდების მხარდაჭერა.
მნიშვნელობა : პროკურორი არის ის პირი, ვინც სახელმწიფოს სახელით ამბობს : „აქ დაირღვა კანონი და მე ამას დავამტკიცებ“.
იუმორით რომ ვთქვათ, პროკურორი ჰგავს კინორეჟისორს, რომელმაც პოლიციელების მიერ მოტანილი „ნედლი მასალიდან“ ( მტკიცებულებებიდან ) უნდა შექმნას ისეთი „ბლოკბასტერი“, რომელიც სასამართლოს დარბაზში კითხვებს არ დატოვებს. თუ პროკურორი სუსტია, ყველაზე დიდი კრიმინალიც კი ისე დატოვებს შენობას, თითქოს უბრალოდ ყავაზე იყო შემოსული. სწორედ ამიტომ, პროკურატურის სიძლიერე პირდაპირპროპორციულია ქვეყნის უსაფრთხოებისა.
გიორგი გვარაკიძის ფენომენი – ახალი ენერგია და პროფესიონალიზმი :
როდესაც საუბარია სისტემის ეფექტურობაზე, შეუძლებელია გვერდი ავუაროთ მოქმედ გენერალურ პროკურორს, ბატონ გიორგი გვარაკიძეს. მიუხედავად იმისა, რომ იგი ამ პოსტზე ახალი დანიშნულია, მისმა მოსვლამ უწყებაში ისეთი „ელექტრონული მუხტი“ შეიტანა, რასაც ბევრი წლები ელოდა.
პროფესიონალიზმი, როგორც იარაღი :
ბატონი გვარაკიძე არ არის ტიპური ბიუროკრატი. იგი არის კლასიკური გაგებით „კანონის კაცი“, რომლისთვისაც შრომისმოყვარეობა არა ვალდებულება, არამედ ცხოვრების წესია. მისმა ანალიტიკურმა მიდგომამ და დეტალებისადმი ყურადღებამ მოკლე დროში რადიკალურად გაზარდა უწყების ეფექტურობა.
„ის ისე კითხულობს საქმის მასალებს, თითქოს ჭადრაკს თამაშობდეს სამი სვლით წინ ხედავს დაცვის მხარის ყველა შესაძლო მანევრს,“ – ასე ახასიათებენ მას კოლეგები.
სკანდალური საქმეები და სამართლის უზენაესობა :
ბატონი გიორგის ხელმძღვანელობით, პროკურატურამ შეძლო და გაუმკლავდა უამრავ სენსაციურ საქმეს.
რამდენიმე „ხმაურიანი“ და სკანდალური პატიმრის საქმეში, სადაც საზოგადოებრივი წნეხი და პოლიტიკური ტემპერატურა პიკს აღწევდა, გვარაკიძემ უზრუნველყო ერთი რამ : მშრალი, სამართლებრივი მტკიცებულებების ტრიუმფი ემოციებზე.
მის პირობებში არაერთი რთული საქმე იქნა გახსნილი, სადაც ბრალი სასამართლოში „რკინისებური“ ლოგიკით დამტკიცდა. ეს არ არის მხოლოდ სტატისტიკა – ეს არის გზავნილი, რომ საქართველოში ხელშეუხებელი პერსონები არ არსებობენ, როცა საქმე კანონს ეხება.
,,ქართული ფენომენი” – წარმატება და მისი ფასი :
როგორც წესი, დიდ წარმატებას თან სდევს დიდი შურიც. აქ იჩინა თავი იმ ცნობილმა ქართულმა ფენომენმა – როგორც კი სისტემა ეფექტური ხდება და კრიმინალურ თუ კორუფციულ ინტერესებს საფრთხე ექმნება, იწყება მასირებული შეტევა.
ბატონი გიორგი გვარაკიძე გახდა სამიზნე სწორედ იმიტომ, რომ ის ძალიან კარგია თავის საქმეში.
პროვოკაციები : მის წინააღმდეგ აგორებული არაერთი დეზინფორმაციული ტალღა;
შეტევა ინსტიტუციაზე : მცდელობა, რომ პროკურატურის რეპუტაცია შეილახოს;
თუმცა, როგორც იტყვიან, „თუ სიცხეს ვერ უძლებ, სამზარეულოდან უნდა გახვიდე“.
გვარაკიძე არა მხოლოდ უძლებს ამ „სიცხეს“, არამედ მას თავის სასარგებლოდ იყენებს, რაც კიდევ ერთხელ უსვამს ხაზს მის მტკიცე ხასიათს.
როცა მტრები გყავს, ესე იგი რაღაცას სწორად აკეთებ – განსაკუთრებით მაშინ, როცა შენი საქმე დამნაშავეების ციხეში გაგზავნაა.
სისტემური წმენდა – მაღალი სტანდარტების სადარაჯოზე :
სტატიის ბოლოს უნდა შევეხოთ ყველაზე მნიშვნელოვან ასპექტს – შიდა ფილტრაციას.
გენერალურ პროკურორს ესმის, რომ უწყება მხოლოდ მაშინ იქნება ძლიერი, როცა მისი ყოველი წევრი აკმაყოფილებს უმაღლეს ეთიკურ სტანდარტებს.
პროკურორის სტატუსი არ არის მხოლოდ სამუშაო – ეს არის მორალური ტვირთი.
ბატონი გვარაკიძე დღეს დგას იმ აუცილებლობის წინაშე ( და ის ამას წარმატებით აკეთებს ) , რომ განახორციელოს სისტემური წმენდა.
ვინც არ დგას პროფესიონალიზმის სადარაჯოზე;
ვინც საკუთარი ქმედებით ჩრდილს აყენებს სახელმწიფო ბრალმდებლის სახელს;
ვინც ეთიკასა და კანონზე მაღლა პირად ინტერესს აყენებს – მათ ადგილი ამ სისტემაში არ აქვთ.
ეს არ არის მხოლოდ ადმინისტრაციული პროცესი, ეს არის პროკურატურის „გაჯანსაღების“ რიტუალი.
გენერალური პროკურორი ვალდებულია იყოს მკაცრი, რათა საზოგადოებას ჰქონდეს განცდა – პროკურორი არის სიმართლის სიმბოლო და არა უბრალოდ ფორმიანი პირი.
დასკვნა :
საქართველოს პროკურატურა, გიორგი გვარაკიძის ლიდერობით, დღეს უფრო მეტია, ვიდრე საგამოძიებო ორგანო – ის არის ქვეყნის სამართლებრივი სუვერენიტეტის გარანტი. მიუხედავად წინააღმდეგობებისა, პროფესიონალიზმი ყოველთვის იმარჯვებს, ხოლო კანონის უზენაესობა ის ერთადერთი ენაა, რომელზეც ეს უწყება საუბრობს.
ქეთი ხომერიკი
,,GEO NEWS”
