ვის გაიყოლებს ციხეში მამუკა მდინარაძე, როცა მის კარზე სამართალდამცავები მიაკაკუნებენ ?
ღვანკითელი მამუკა მდინარაძის კვალი – ოთხი თვე, ორი სახელმწიფო ფუნქცია და გაუქმებული საკოორდინაციო რგოლი.
საგამოძიებო-ანალიტიკური მიმოხილვა.
მამუკა მდინარაძის 2025–2026 წლების კარიერული გადაადგილება მხოლოდ საკადრო ცვლილებების ქრონოლოგია აღარ არის.
ოფიციალური დოკუმენტების გადამოწმების შემდეგ გამოიკვეთა ერთი განსაკუთრებით მნიშვნელოვანი ფაქტი :
2026 წლის აპრილში შექმნილი სამართალდამცავი ორგანოების კოორდინაციის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრის ინსტიტუტი სექტემბერში გაუქმდა.
ამიტომ მთავარი საგამოძიებო კითხვა შეიძლება ასე ჩამოყალიბდეს :
რატომ შეიქმნა სპეციალური საკოორდინაციო სახელმწიფოებრივი რგოლი, რატომ დაევალა იგი სწორედ მამუკა მდინარაძეს და რატომ გაუქმდა ეს მექანიზმი მხოლოდ რამდენიმე თვის შემდეგ ?
თანამდებობების ქრონოლოგია :
2025 წლის 3 სექტემბერს პარლამენტმა მამუკა მდინარაძე სახელმწიფო უსაფრთხოების სამსახურის უფროსად ექვსი წლის ვადით აირჩია.
2026 წლის 28 აპრილს პარლამენტმა მისი თანამდებობიდან ნებაყოფლობით გადადგომისა და უფლებამოსილების ვადამდე შეწყვეტის შესახებ ინფორმაცია ცნობად მიიღო.
ამ შუალედში ღვანკითელმა ხვიტომ უმცროსი ლეიტენანტიდან დაწყებული გენერალ-მაიორის ჩათვლით, ყველა ზომის სამხრეები მოირგო და მოიხდინა, ისე რომ ხალხმა ენამოსწრებულად – გენერალ სინუსა შეარქვა.
სუს-ის უფროსის პოსტის გადადგომიდან ორი დღის შემდეგ, 30 აპრილს, იგი პრემიერ-მინისტრ ირაკლი კობახიძის ბრძანებით დაინიშნა სამართალდამცავი ორგანოების კოორდინაციის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრად და დაეკისრა ვიცე-პრემიერის მოვალეობა.
ამ თანამდებობის უფლებამოსილება იმავე დღეს მთავრობის № 175-ე დადგენილებით განისაზღვრა.
დადგენილების მიხედვით, ახალი სახელმწიფო მინისტრის ფუნქცია მოიცავდა სამართალდამცავ ორგანოებს შორის თანამშრომლობის გაძლიერებას, ერთობლივი ოპერაციების დაგეგმვის ხელშეწყობას, ინფორმაციის გაცვლის სტანდარტების დანერგვას, საქმიანობის ეფექტიანობის შეფასებასა და პრობლემური მიმართულებების იდენტიფიცირებას. ასევე გათვალისწინებული იყო მთავრობის კომუნიკაცია/კოორდინაცია პროკურატურასთან, სახელმწიფო აუდიტის სამსახურსა და სასამართლო ხელისუფლებასთან კონსტიტუციური უფლებამოსილების ფარგლებში.
შემდეგ, 29 ივლისს, პრემიერ-მინისტრმა განაცხადა, რომ შეიქმნებოდა რეგიონული პოლიტიკის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრის თანამდებობა და მას კვლავ მდინარაძე დაიკავებდა ვიცე-პრემიერის სტატუსით. ამავე რეფორმის ფარგლებში გაუქმდა რეგიონული განვითარების სამინისტრო და გამოცხადდა ახალი სტრუქტურული მოდელი.
ასეთი წიაღსვლები სწორედაც რომ იგივე სუს-იდან წამოსვლის მერე ლილუაშვილის დასაქმების, არცთუ ბოლომდე გააზრებულ მცდელობებს გაახსენებს ჩვენს მკითხველს. საბოლოო ჯამში კი, როგორც ყველამ ვნახეთ ლილუაშვილი 13 წლით რუსთავის მე-12 დაწესებულების საპატიო მსჯავრდებულად დასაქმდა.
მოგვიანებით, 27 აგვისტოს, მდინარაძემ თანამდებობა დატოვა და განაცხადა, რომ პოლიტიკიდანაც მიდიოდა. თუმცა, რუსთავამდე ჯერ არ ჩასულა – ჩვენი ძალოვანი წყაროს ინფორმაციით, მე-12 დაწესებულების გზას ადგას და ახალ წლამდე ჩავა კიდევაც.
მთავარი ახალი გარემოება – მნიშვნელოვანი ცვლილება მოხდა უკვე 18 სექტემბერს.
საქართველოს მთავრობამ № 451-ე დადგენილებით, ძალადაკარგულად გამოაცხადა 30 აპრილის № 175-ე დადგენილება, რომლითაც სამართალდამცავი ორგანოების კოორდინაციის საკითხებში სახელმწიფო მინისტრის უფლებამოსილება იყო განსაზღვრული. დადგენილება 18 სექტემბერს შევიდა ძალაში.
შესაბამისად, ახალი საკოორდინაციო თანამდებობის მოქმედების პერიოდი იყო დაახლოებით 30 აპრილიდან 18 სექტემბრამდე – ოთხ თვეზე ოდნავ მეტი.
ეს გარემოება თავისთავად არ ადასტურებს, არც დარღვევას და არც არაეფექტიანობას, თუმცა ქმნის სრულიად კონკრეტულ საგამოძიებო კითხვას :
რა შედეგი გამოიღო 4 თვიანმა საკოორდინაციო მექანიზმმა და რა გახდა მისი გაუქმების სამართლებრივი და პოლიტიკური მიზეზი ?
რატომ არის ეს მნიშვნელოვანი ?
№ 175-ე დადგენილება უბრალო საკონსულტაციო ფუნქციას არ აღწერდა.
სახელმწიფო მინისტრის მანდატში პირდაპირ იყო მითითებული :
-სამართალდამცავ ორგანოებს შორის თანამშრომლობის გაძლიერება;
-ერთობლივი ოპერაციების დაგეგმვის ხელშეწყობა;
-ინფორმაციის გაცვლის სტანდარტები;
-უწყებების საქმიანობის ეფექტიანობის შეფასება;
-პრობლემური მიმართულებების იდენტიფიცირება;
მთავრობისა და პროკურატურის, აუდიტის სამსახურისა და სასამართლო ხელისუფლების კოორდინაცია/კომუნიკაცია კონსტიტუციური უფლებამოსილების ფარგლებში.
ამიტომ გამოძიებისთვის აუცილებელია დადგინდეს : რა კონკრეტული სამუშაო შესრულდა ამ მანდატის ფარგლებში 2026 წლის 30 აპრილიდან 18 სექტემბრამდე ?
არსებობს თუ არა :
შეხვედრების ოქმები;
საკოორდინაციო გეგმები;
უწყებებისგან გამოთხოვილი ანგარიშები;
ერთობლივი ოპერაციების დოკუმენტაცია;
შეფასების ანგარიშები;
პრობლემური მიმართულებების შესახებ დასკვნები;
საბიუჯეტო ხარჯების დოკუმენტები;
აპარატის საშტატო ნუსხა;
მივლინებები და შესყიდვები;
პრემიერისთვის წარდგენილი ანგარიშები ან რეკომენდაციები ?
თუ ასეთი დოკუმენტები არსებობს, ისინი ახალი ინსტიტუტის რეალური საქმიანობის ყველაზე მნიშვნელოვანი წყარო იქნება.
დეკლარაციის კვანძი
საგამოძიებო თვალსაზრისით ცალკე ყურადღებას იმსახურებს მდინარაძის ქონებრივი დეკლარაციები.
2026 წლის 31 იანვარს შევსებული დეკლარაცია, რომელიც 2025 წლის მონაცემებს ასახავდა, საჯარო ხელმისაწვდომობის პრობლემის გამო რამდენიმე თვის განმავლობაში არ იძებნებოდა. მაისში იგი კვლავ გამოქვეყნდა.
დეკლარაციის მიხედვით, მდინარაძის საშუალო ყოველთვიური ხელფასი დაახლოებით 11 900 ლარი იყო.
ოჯახმა 2025 წელს ცინცაძის ქუჩაზე არსებული 119.2 კვ.მ ბინა 252 000 დოლარად გაყიდა, საბანკო ვალდებულებების დაფარვის შემდეგ კი, 200 000 დოლარად შეიძინა მშენებარე ბინა, რომლისთვისაც დეკლარაციის შევსების მომენტისთვის 130 000 დოლარი უკვე გადახდილი იყო, დარჩენილი თანხის გადახდა ეტაპობრივად იყო გათვალისწინებული.
ამ მონაცემებში თავისთავად დარღვევა არ იკვეთება. პირიქით, დეკლარაციაში აღწერილი ტრანზაქცია იძლევა შესაძლებლობას, რომ ქონებრივი ცვლილება დოკუმენტურად გადამოწმდეს :
ქონების გაყიდვა → მიღებული თანხა → საბანკო ვალდებულებების დაფარვა → ახალი ქონების შეძენა → გადახდის წყარო.
სწორედ ეს არის საგამოძიებო ჟურნალისტიკისთვის საჭირო გზა – არა ეჭვის ფაქტად გამოცხადება, არამედ დოკუმენტური ჯაჭვის შემოწმება.
კობახიძის გადაწყვეტილებების ჯაჭვი :
ამ ისტორიაში პრემიერ-მინისტრ ირაკლი კობახიძის როლი დოკუმენტურად დასადგენია, მაგრამ მისი სამართლებრივი შეფასება ცალკე საკითხია.
დადასტურებულია, რომ :
2025 – კობახიძის მთავრობის პირობებში მდინარაძე სუს-ის ხელმძღვანელი გახდა;
30 აპრილი 2026 – შეიქმნა ახალი საკოორდინაციო სახელმწიფო მინისტრის ფუნქცია და მდინარაძე დაინიშნა;
29 ივლისი – გამოცხადდა რეგიონული პოლიტიკის ახალი სახელმწიფო მინისტრის თანამდებობა, რომელიც მდინარაძეს უნდა დაეკავებინა;
18 სექტემბერი – სამართალდამცავი ორგანოების კოორდინაციის სახელმწიფო მინისტრის უფლებამოსილების განმსაზღვრელი № 175-ე დადგენილება გაუქმდა;
27 აგვისტო – მანამდე კი მდინარაძემ უკვე დატოვა პოლიტიკური თანამდებობა და პოლიტიკიდან წასვლის შესახებ განაცხადა.
ეს ქრონოლოგია ქმნის საკმარის საფუძველს ინსტიტუციური პროცესის გამოსაკვლევად, მაგრამ არა რომელიმე პირის მიმართ დანაშაულის დასკვნის გასაკეთებლად.
სად არის რეალური საგამოძიებო კვანძი ?
ამ ეტაპზე საჯაროდ გადამოწმებული მასალით ყველაზე ძლიერი მიმართულება არის არა კითხვა „იყო თუ არა მდინარაძე კორუმპირებული?“, არამედ :
რა რეალური ფუნქცია შეასრულა ოთხი თვის განმავლობაში არსებულმა სამართალდამცავი ორგანოების საკოორდინაციო მექანიზმმა და რატომ გახდა მისი არსებობა საჭირო მხოლოდ რამდენიმე თვის შემდეგ მისი გაუქმებით ?
ამ კითხვაზე პასუხისთვის საჭიროა ოთხი დოკუმენტური ნაკადის გაერთიანება :
მანდატი → მიღებული გადაწყვეტილებები → დახარჯული რესურსი → შედეგი.
თუ ამ ჯაჭვში გამოვლინდება შეუსაბამობა, ინტერესთა კონფლიქტი, ფინანსური დარღვევა ან უფლებამოსილების არამართლზომიერი გამოყენება, მხოლოდ ამის შემდეგ შეიძლება კონკრეტული სამართლებრივი კვალიფიკაციის საკითხის დაყენება.
ამ ეტაპზე ასეთი დანაშაულის დადასტურებული მტკიცებულება საჯაროდ მოძიებულ მასალაში არ გამოვლენილა.
დასკვნა :
მამუკა მდინარაძის ბოლო პოლიტიკური პერიოდის ყველაზე საინტერესო დოკუმენტური კვალი შეიძლება თავად მისი პოლიტიკური კარიერის დასრულება კი არა, მის გარშემო შექმნილი და შემდეგ სწრაფად შეცვლილი სახელმწიფო ინსტიტუციური არქიტექტურა აღმოჩნდეს.
2026 წლის აპრილში შეიქმნა ახალი საკოორდინაციო სახელმწიფო მინისტრის ფუნქცია, მას მიენიჭა ფართო უწყებათაშორისი საკოორდინაციო მანდატი, მისი ხელმძღვანელი გახდა მდინარაძე, ივლისში შეიცვალა მთავრობის სტრუქტურა და მისთვის ახალი რეგიონული მიმართულება შეიქმნა, სექტემბერში კი აპრილში შექმნილი სამართალდამცავი კოორდინაციის მექანიზმის უფლებამოსილების განმსაზღვრელი დადგენილება გაუქმდა.
ამიტომ გამოძიების მთავარი ფორმულა უნდა იყოს :
დანიშვნა → უფლებამოსილება → კონკრეტული გადაწყვეტილება → რესურსი → კონტრაქტი/ხარჯი → შედეგი → გაუქმების მიზეზი.
სწორედ ამ ჯაჭვის აღდგენა მოგვცემს პასუხს, იყო თუ არა ეს უბრალოდ მოკლევადიანი ადმინისტრაციული რეორგანიზაცია, თუ მის უკან არსებობდა უფრო კონკრეტული ინსტიტუციური მიზანი, რომლის სრული სურათიც მხოლოდ დოკუმენტების ერთმანეთთან გადაკვეთით გამოჩნდება, თუმცა ფაქტი ფაქტად რჩება და საზოგადოებას ჯერ ისევ აქვს ლეგიტიმური მოლოდინი, რომ მდინარაძეს შესახებ ბევრი მნიშვნელოვანი სიმართლე ჯერ ისევ საკუთარ დროს ელოდება გასამჟღავნებლად.
( გაგრძელება იქნება )
ქეთი ხომერიკი
,,GEO NEWS”
