• August

    25

    2026
  • 152
  • 0
ჯუანშერ ბურჭულაძის ,,მეორე სიცოცხლე” – როგორ აღმოჩნდა 10-წლიანი სასჯელის მქონე მსჯავრდებული ექს-თავდაცვის მინისტრი ყოფილი პრემიერის წინააღმდეგ მთავარი მოწმე ?

ჯუანშერ ბურჭულაძის ,,მეორე სიცოცხლე” – როგორ აღმოჩნდა 10-წლიანი სასჯელის მქონე მსჯავრდებული ექს-თავდაცვის მინისტრი ყოფილი პრემიერის წინააღმდეგ მთავარი მოწმე ?

თავდაცვის ყოფილი მინისტრი ჯუანშერ ბურჭულაძე ციხეშია, ყოფილი პრემიერ-მინისტრი ირაკლი ღარიბაშვილიც პატიმარია, ხოლო მათ შორის არსებული კორუფციული სქემის გახსნის მთავარ წყაროდ სწორედ ის ადამიანი გვევლინება, რომელსაც სასამართლომ უკვე 10 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა.

საქართველოს პროკურატურის 24 აგვისტოს განცხადების თანახმად, გამოძიებასთან ითანამშრომლა თავდაცვის ყოფილმა მინისტრმა ჯუანშერ ბურჭულაძემ, ხოლო მისმა ნათესავმა, უკვე მსჯავრდებულმა ვასილ მხეიძემ, გამოძიებას მიაწოდა ინფორმაცია, რომლის საფუძველზეც ყოფილი პრემიერ-მინისტრი ირაკლი ღარიბაშვილი განსაკუთრებით დიდი ოდენობით ქრთამის აღებაში იქნა ბრალდებული.

პროკურატურის ვერსიით, ბურჭულაძემ მიღებული 1,5 მილიონი ლარის ქრთამიდან 750 ათასი ლარი თავად დაიტოვა, ხოლო დანარჩენი 750 ათასი ლარი ირაკლი ღარიბაშვილს გადასცა.

მაგრამ ამ ისტორიის ყველაზე მნიშვნელოვანი კითხვა მხოლოდ ის არ არის, აიღო თუ არა ღარიბაშვილმა 750 ათასი ლარი.

მთავარი კითხვაა :

რამდენად სანდოა იმ ადამიანის ჩვენება, რომელსაც თავად აქვს კორუფციული დანაშაულის საქმეზე გამოტანილი გამამტყუნებელი განაჩენი და რომელსაც კანონით, გარკვეული პირობების არსებობისას, გამოძიებასთან თანამშრომლობამ შესაძლოა საკუთარი სასჯელის გადახედვის შესაძლებლობა მისცეს ?

ეს უკვე უბრალო პოლიტიკური დაპირისპირების საკითხი აღარ არის. მიუხედავად იმისა, რომ საპროცესო გარიგებით სარგებლობა უნივერსალურია ნებისმიერი პატიმრისთვის, მაინც აუცილებელია კონკრეტული გარიგების დადებისას შეფასებული იქნას იმ პირის პირადი მოტივაცია, რომელთანაც გარიგების დადება იგეგმება და ერთმნიშვნელოვნად პასუხი გაეცეს კითხვას – ხომ არ იყენებს ეს კონკრეტული პირი გარიგების უფლებას ცალმხრივად – ბენეფიტების მისაღებად და ბრალდების მხარის შეცდომაში შესაყვანად.

პროკურატურის პროფესიონალიზმის საკითხია ზუსტად შეაფასოს ასეთი გარიგების შედეგად მართლმსაჯულების ჭეშმარიტი ინტერესი და არ მისცეს შესაძლებლობა სხვადასხვა რჯულის თაღლითებს საკუთარი თავის შეცდომაში შეყვანის. ამ ნაწილში გენერალური პროკურატურის უნარები ნამდვილად მოწოდების სიმაღლეზეა. 

ეს არის მტკიცებულების სანდოობის, შესაძლო ინტერესთა კონფლიქტისა და მართლმსაჯულების წინაშე მდგარი გაცილებით უფრო დიდი გამოცდა.

ერთი მნიშვნელოვანი შესწორება, რომელიც საქმეს კიდევ უფრო საინტერესოს ხდის – ჯუანშერ ბურჭულაძე დღეს მსჯავრდებულია.

2026 წლის 23 აპრილს სასამართლომ მას 10 წლით თავისუფლების აღკვეთა მიუსაჯა. იმ საქმეში საუბარი იყო უფლებამოსილების ბოროტად გამოყენებასა და უკანონო შემოსავლის ლეგალიზაციაზე. იმავე საქმეზე გიორგი ხაინდრავასა და ვასილ მხეიძეს 8-8 წელი მიესაჯათ.

ამიტომ, ჟურნალისტურად გაცილებით ზუსტი და ძლიერი ფორმულირებაა – დღეს ირაკლი ღარიბაშვილის წინააღმდეგ ჩვენებას იძლევა ადამიანი, რომელიც უკვე მსჯავრდებულია კორუფციული ხასიათის დანაშაულებთან დაკავშირებულ საქმეზე და 10-წლიან სასჯელს იხდის.

აქ ერთი სიტყვა ყველაფერს ცვლის.

ბურჭულაძის მიმართ უკვე არსებობს სასამართლოს მიერ დადგენილი სისხლისსამართლებრივი პასუხისმგებლობა, ხოლო ახალი საქმე ეხება იმავე პერიოდს, როდესაც იგი თავდაცვის მინისტრი იყო და, პროკურატურის ვერსიით, სწორედ ამ თანამდებობის გამოყენებით განხორციელდა საიდუმლო შესყიდვების კორუფციული სქემა.

ყველაზე საინტერესო დეტალი – რას აძლევს ბურჭულაძეს გამოძიებასთან თანამშრომლობა ?

აქ საქმე განსაკუთრებით საინტერესო ხდება.

საქართველოს სისხლის სამართლის საპროცესო კოდექსის 218-ე მუხლი ითვალისწინებს განსაკუთრებული თანამშრომლობის მექანიზმს :

თუ მსჯავრდებულის თანამშრომლობის შედეგად გამოვლინდება მძიმე ან განსაკუთრებით მძიმე დანაშაულის ჩამდენი თანამდებობის პირი და მისი დახმარება არსებითად უწყობს ხელს დანაშაულის გახსნას, გენერალურ პროკურორს შეუძლია სასამართლოს წინაშე დააყენოს მსჯავრდებულის სასჯელის გადახედვის ან, განსაკუთრებულ შემთხვევაში, სასჯელისგან სრულად გათავისუფლების საკითხიც.

ეს არ ნიშნავს, რომ ბურჭულაძეს უკვე შეუმცირდა სასჯელი.

არც იმას ნიშნავს, რომ იგი აუცილებლად გათავისუფლდება.

მაგრამ ნიშნავს იმას, რომ ასეთი სამართლებრივი შესაძლებლობა კანონში არსებობს.

და სწორედ ამიტომ მისი ჩვენების შეფასებისას საზოგადოებას აქვს უფლება დასვას სრულიად ლეგიტიმური კითხვა :

აქვს თუ არა ბურჭულაძეს პირადი ინტერესი, რომ გამოძიებისთვის მაქსიმალურად მნიშვნელოვანი ფიგურა დაასახელოს ?

ეს კითხვა ბურჭულაძის წინააღმდეგ განაჩენს არ ცვლის და არც მისი ჩვენების ავტომატურად ცრუ ჩვენებად გამოცხადებას ნიშნავს.

სწორედ პროკურატურის პროფესიონალურმა უნარებმა უნდა გაარჩიოს ერთმანეთისაგან ორი უმნიშვნელოვანესი მოცემულობა – ბურჭულაძე ტყუის პირადი კეთილდღეობისთვის თუ მისი ნათქვამი ჭეშმარიტებას შეესაბამება. 

მაგრამ საგამოძიებო ჟურნალისტიკისთვის ეს არის კრიტიკული გარემოება.

750 ათასი ლარი – სწორედ აქ გადის გამოძიების მთავარი ხაზი.

პროკურატურის განცხადებით, თავდაცვის სამინისტროს მიერ სამი საიდუმლო შესყიდვის შედეგად კომპანიებმა 11 499 705 ლარის რეალური ღირებულების საქონელი და მომსახურება 18 484 960 ლარად მიაწოდეს.

გამოძიების ვერსიით, სხვაობამ სახელმწიფოსთვის 6 985 255 ლარის ქონებრივი ზიანი შექმნა.

ამ სქემიდან, პროკურატურის თანახმად, ბიზნესმენმა ვასილ მხეიძეს დაახლოებით 1,9 მილიონი ლარი გადასცა.

აქედან 400 ათასი ლარი მხეიძემ დაიტოვა, 1,5 მილიონი კი ბურჭულაძეს გადასცა.

პროკურატურის მტკიცებით, ბურჭულაძემ ამ თანხიდან 750 ათასი ლარი საკუთარ სარგებლად დაიტოვა და 750 ათასი ლარი ირაკლი ღარიბაშვილს გადასცა.

ეს უკვე კონკრეტული ფინანსური ჯაჭვია.

ამიტომ გამოძიებისთვის მთავარი ამოცანა მხოლოდ ბურჭულაძის ჩვენების მოსმენით არ უნდა ამოიწუროს.

საჭიროა პასუხი კითხვაზე :

სად არის 750 ათასი ლარის კვალი ?

იყო თუ არა ნაღდი ფულის გადაცემა ?

ვინ იმყოფებოდა შეხვედრებზე ?

არსებობს თუ არა კომუნიკაცია, სატელეფონო ჩანაწერები, მიმოწერა, საბანკო მოძრაობა ან სხვა ობიექტური მტკიცებულება ?

და რაც ყველაზე მნიშვნელოვანია :

არის თუ არა ისეთი დამოუკიდებელი მტკიცებულება, რომელიც ბურჭულაძის ჩვენებას მისი პირადი ინტერესისგან დამოუკიდებლად დაადასტურებს ?

სწორედ აქ უნდა გამოჩნდეს გამოძიების ხარისხის მთავარი ტესტი.

2016 წელი, როდესაც ბურჭულაძის სახელი კიდევ ერთ ხმაურიან საქმეში გამოჩნდა – ჯუანშერ ბურჭულაძის ისტორია ახალი არ არის და ჩვენმა მკითხველმა იცის, რომ ჩვენ ამ საქმეზე არაერთხელ დაგვიწერია.

2016 წელს იგი მუნიციპალური განვითარების ფონდის ხელმძღვანელი იყო. ოფიციალური სახელმწიფო დოკუმენტებით დასტურდება, რომ იმ პერიოდში ნოდარ ჯავახიშვილი რეგიონული განვითარებისა და ინფრასტრუქტურის მინისტრი იყო, ხოლო ბურჭულაძე ფონდის აღმასრულებელ ხელმძღვანელობას წარმოადგენდა.

ზუსტად იმ დროს ბურჭულაძემ საკუთარი მინისტრი ნოდარ ჯავახიშვილი გაყიდა და ჩაუშვა, რის შედეგადაც ჯავახიშვილს პოსტიდან წასვლა მოუწია, ხოლო გამყიდველი ბურჭულაძე ღარიბაშვილმა საკუთარ მოადგილედ დააწინაურა თავდაცვის სამინისტროში, რასაც სავარაუდოდ დღეს ძალიან ნანობს. რამე თუ, ერთხელ შადიმანი ყოველთვის შადიმანია…..

მაგრამ პოლიტიკური სურათი, რომელიც მაშინ შეიქმნა, დღეს უკვე სრულიად სხვა პერსპექტივიდან იკითხება.

ბურჭულაძე – მაშინ სახელმწიფო სისტემის შიგნით გავლენიანი ჩინოვნიკი.

ჯავახიშვილი – თანამდებობიდან წასული მინისტრი.

და დღეს :

ბურჭულაძე – მსჯავრდებული.

ღარიბაშვილი – პატიმრობაში მყოფი ყოფილი პრემიერი, რომელსაც ახალი, განსაკუთრებით მძიმე კორუფციული ბრალი წარედგინა.

ბედის ირონია თუ სისტემური კანონზომიერება ?

საგამოძიებო ჟურნალისტიკისთვის ყველაზე საინტერესო სწორედ ასეთი პარადოქსებია.

ადამიანი, რომელიც წლების წინ სხვების წინააღმდეგ ჩვენებითა და ბრალდებებით სახელმწიფო სისტემაში საკუთარ პოზიციას იმყარებდა, დღეს თვითონ აღმოჩნდა სიტუაციაში, როდესაც მისი სიტყვა შეიძლება სხვა მაღალი თანამდებობის პირის წინააღმდეგ ერთ-ერთ მნიშვნელოვან მტკიცებულებად იქცეს.

მაგრამ აქ ერთი პრინციპი უნდა დარჩეს ურყევი :

არც ბურჭულაძის მსჯავრდება ნიშნავს, რომ მისი ახალი ჩვენება ავტომატურად ტყუილია და არც მისი ჩვენება ნიშნავს, რომ ღარიბაშვილი ავტომატურად დამნაშავეა.

ორივე საკითხი მტკიცებულებებით უნდა დადგინდეს.

სწორედ ეს არის სამართლებრივი სახელმწიფოს ყველაზე მარტივი და ყველაზე რთული პრინციპი.

და მაინც – რატომ არის ბურჭულაძის მოტივი ცენტრალური საკითხი ?

იმიტომ, რომ ამ საქმეში ის ჩვეულებრივი მოწმე არ არის.

ის არის საქმის უშუალო მონაწილე, უკვე მსჯავრდებული პირი და, ამავე დროს, ახალი გამოძიების ერთ-ერთი მნიშვნელოვანი ინფორმაციის წყარო.

ეს სამი სტატუსი ერთმანეთს კვეთს.

მით უმეტეს, რომ კანონმდებლობა განსაკუთრებული თანამშრომლობის შემთხვევაში მსჯავრდებულის სასჯელის გადახედვის შესაძლებლობას პირდაპირ ითვალისწინებს.

ამიტომ საზოგადოებამ უნდა იცოდეს :

არსებობს თუ არა ბურჭულაძესა და პროკურატურას შორის რაიმე შეთანხმება ?

განიხილება თუ არა მისი სასჯელის გადახედვა ?

მიმდინარეობს თუ არა მასთან სპეციალური თანამშრომლობის პროცედურა ?

აპირებს თუ არა პროკურატურა 218-ე მუხლით გათვალისწინებული მექანიზმის გამოყენებას ?

და თუ კი – რა პირობებით ?

ეს კითხვები განსაკუთრებით აქტუალურია იმიტომ, რომ კანონი არა მხოლოდ სასჯელის შემცირებას, არამედ განსაკუთრებულ შემთხვევაში მსჯავრდებულის სასჯელისგან სრულად გათავისუფლებასაც კი ითვალისწინებს.

ღარიბაშვილის დაცვის პოზიციაც არსებობს – საგამოძიებო სტატია სრულყოფილი ვერ იქნება, თუ მხოლოდ ბრალდების მხარის ვერსიას გაიმეორებს.

ირაკლი ღარიბაშვილის ადვოკატის განცხადებით, ყოფილი პრემიერი ახალ ბრალდებას არ აღიარებს და სამართლებრივ ბრძოლას აპირებს. დაცვის მხარე საქმეს პოლიტიკურ დევნად აფასებს.

ამიტომ საბოლოო პასუხს არა პოლიტიკური განცხადებები, არამედ სასამართლოში წარმოდგენილი მტკიცებულებები გასცემს.

მთავარი კითხვა, რომელსაც პროკურატურა ვერ გაექცევა :

დღეს საზოგადოებას ორი ერთმანეთთან დაკავშირებული სისხლის სამართლის საქმე აქვს.

პირველი, უკვე დასრულებული სასამართლო პროცესი, რომლის შედეგადაც ჯუანშერ ბურჭულაძეს 10 წელი მიესაჯა.

მეორე, ახალი გამოძიება, რომლის მიხედვითაც იგივე ბურჭულაძე ახლა ყოფილი პრემიერ-მინისტრის წინააღმდეგ მნიშვნელოვან ინფორმაციას იძლევა.

და სწორედ ამ ორ საქმეს შორის ჩნდება ყველაზე მნიშვნელოვანი კვანძი :

თუ ბურჭულაძის ჩვენება ღარიბაშვილის წინააღმდეგ მართლაც იმდენად მნიშვნელოვანია, რომ იგი განსაკუთრებით მძიმე კორუფციული დანაშაულის გახსნის საფუძვლად იქცა, მაშინ საზოგადოებამ უნდა იცოდეს, რა სამართლებრივი სტატუსით თანამშრომლობს იგი გამოძიებასთან და რა პერსპექტივა აქვს მის საკუთარ სასჯელს.

ეს არ არის ბურჭულაძის წინასწარ დადანაშაულება.

ეს არის მოთხოვნა – გამჭვირვალობაზე.

რადგან როდესაც 10-წლიანი სასჯელის მქონე მსჯავრდებული ადამიანი ყოფილი პრემიერ-მინისტრის წინააღმდეგ ხდება გამოძიების მნიშვნელოვანი წყარო, მისი სიტყვების უკან მდგომი შესაძლო ინტერესი ისეთივე მნიშვნელოვანია, როგორც თავად ნათქვამი.

და სწორედ აქ იწყება ნამდვილი საგამოძიებო ჟურნალისტიკა, არა კითხვით „ვინ დაასმინა ვინ“, არამედ კითხვით :

ვის აწყობს ეს ჩვენება, რა დამოუკიდებელი მტკიცებულება ადასტურებს მას და რა ფასად მიიღო სახელმწიფომ იგი ?

თუ პროკურატურას ამ სამ კითხვაზე დამაჯერებელი პასუხი არ აქვს, რაც ნაკლებ სავარაუდოა, მაშინ ღარიბაშვილის პოზიცია კიდევ უფრო მყარდება.

თუ პასუხი არ არსებობს – საზოგადოებას სრული უფლება აქვს ეჭვი შეიტანოს არა მხოლოდ ერთ კონკრეტულ ჩვენებაში, არამედ მთელი მტკიცებულებითი ჯაჭვის ხარისხში.

მით უფრო იმ რეალობის გათვალისწინებით, რომ ჯუანშერ ბურჭულაძის განვლილი გზა ყველა დამოუკიდებელ და მიუკერძოებელ ადამიანს მის კეთილსინდისიერებისა და ღირსების არ ქონაში მუდმივად გაუჩენს ეჭვს.

დაბოლოს, ,,GEO NEWS” აცხადებს, რომ ამ ანალიტიკური მასალით, არც პირდაპირი და არც ირიბი მიზანი არ არის ირაკლი ღარიბაშვილის ადვოკატირება, მიუხედავად იმისა, რომ ორიოდე დღის წინ, მის მეუღლეს მხარდაჭერა გამოვუცხადეთ და დღესაც ვუცხადებთ. ჩვენთვის მნიშვნელოვანი იყო საზოგადოებისთვის შეგვეხსენებინა ვინ არის ჯუანშერ ბურჭულაძე და რა მორალით იცხოვრა დღემდე და რამდენად სანდოა მისი თითოეული სიტყვა. შეფასების სრული თავისუფლება ჩვენი მკითხველისთვის მიგვინდია. 

ირაკლი კერესელიძე, ქეთი ხომერიკი

,,GEO NEWS”

LEAVE A COMMENT

Your comment will be published within 24 hours.

COST CALCULATOR

Use our form to estimate the initial cost of renovation or installation.

REQUEST A QUOTE
Latest Posts
Most Viewed
Text Widget

Here is a text widget settings ipsum lore tora dolor sit amet velum. Maecenas est velum, gravida Vehicula Dolor